Alsof er niets gebeurd is op Landgoed Willibrordus

Alsof er niets gebeurd is op Landgoed Willibrordus

In januari was ik uit naam van Spreekuur 89 en Mad-Pride naar Heiloo gegaan om aandacht te vragen voor het dubieuze verleden van de locatie waar het Congres Personen met verward gedrag werd gehouden. Op het terrein van Landgoed Willibrordus werden tot de jaren zeventig werden honderden mannen gecastreerd omdat ze afwijkend gedrag vertoonden. Toen was homofilie nog een psychiatrische aandoening, zo staat het in Trouw.

Een verzwegen geschiedenis
Een lid van Spreekuur 89 mocht er spreken en was verbijsterd dat er niks verteld werd over dit deel van de historie toen daar uitgebreid werd verteld over de locatie. In januari had ik het geluk dat het kantoor van de lokale krant in het gebouw zit en ze er een stukje over schreven. Ik heb daar geruime tijd buiten gezeten en goede gesprekken gehad met bezoekers. Rond de lunch sprak ik de ervaringsdeskundige van GGZ NHN waarna ik werd uitgenodigd door de organisatie om binnen wat eten te pakken. Complimenten voor hen dat ze wel wat ruimte geven aan tegengeluiden. Maar in de samenvatting van de dag werd wel gesproken over de rijke historie van het terrein maar niet de castraties. Het absurde is dat ze in januari het congres op dezelfde locatie houden.

Dubieuze experimenten in de 21e eeuw
Onlangs zag ik deze Zembla aflevering over de locatie waar 10 jaar terug nog onethisch medisch onderzoek is uitgevoerd. Ik heb alleen deze aflevering gezien, maar alleen het ontslag van een klokkenluider, het bestaan van een geheimhoudingscontract en en de ggz die niet bereid was tot een reactie, zijn toch duidelijke tekenen dat er iets niet volgens de regels is verlopen, of in elk geval niet ethisch verantwoord. Personeel voelde zich er steeds oncomfortabeler mee.

Oproep
Ik schrijf deze tekst als een oproep voor participatie vanuit de lezers. Als er iemand meer informatie heeft of op een andere manier wil helpen om dit niet stil voorbij te laten gaan, laat dan een reactie achter of stuur een mail naar info@madpride.nl

Eén gedachte over “Alsof er niets gebeurd is op Landgoed Willibrordus

  1. Ik haat dit. Vooral niet benoemen wat er ook fout is gegaan, alsof het dus niet gebeurd is. Is het een schande dat er zoveel misstanden waren en zijn in de psychiatrie. Ja zeker, maar het is een nog grotere schande om ze te ontkennen of toe te dekken. Willen ‘we’ leren en groeien op welke terreinen dan ook dan moeten we leren van onze fouten. Ze benoemen, de oorzaak bespreken, niet als excuus maar als onderdeel van de geschiedenis en waarschuwing voor de toekomst. Niemand heeft de wijsheid in pacht wij niet en ook de psychiatrie niet. Fouten maken we en zullen we blijven maken, is nu eenmaal onderdeel van leren en groeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *